บทที่ 10 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 10

“ผัวอยู่ตรงนี้จะดูอะไรมันหนักหนา!”

“ก็…”

“นั่นน้องเสี่ยเอง” 

“ห่ะ!?”

“เป็นแฝด” 

“อ่อ…แล้วเสี่ยมาเที่ยวเหรอ เมียใหม่เสี่ยล่ะทำไมไม่พอมาด้วยคะ?”

“เสี่ยมีหนูคนเดียว!” 

“เชื่อก็โง่แล้ว! หนูไปหาเพื่อนก่อนนะ” 

“อ้ายอย่าดื้อสิ!” 

“เสี่ยชัชต่างหากที่ต้องเลิกยุ่งกับหนูได้แล้ว!!” 

“ไม่เลิกไม่อะไรทั้งนั้นแหละ มานี่เลยอ้าย!”

“ปล่อยหนูนะ!!”

“ถ้าดื้อมากเสี่ยจะจูบตรงนี้แล้วอุ้มออกไปเอาต่อบนรถ!” 

“คนอะไรแก่แล้วยังนิสัยเสียอีก!!” เธอหันไปมองเพื่อนสนิทแล้วยิ้มแห้งให้เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าเขาเป็นใครและมาตามเธอทำไม เสี่ยชัชคือคนที่น้ำอยากเห็นมาตลอดเพราะเขาเคยมารับมาส่งเกือบทุกวันจนเธอเผลอคิดว่าเรารักกันจริงทั้งที่มันไม่ใช่เลย เคยได้ยินว่าเกมความสัมพันธ์นี้มันอันตรายต่อใจมากหากไม่แข็งแกร่งพอ เธอคือคนแพ้และถอยออกมาแบบไม่งอแงอะไรทั้งนั้น เราไม่ได้เป็นอะไรกันถึงแม้เราจะนอนด้วยกัน 

เรื่องนี้เธอจำได้ดีเลย 

เมื่อไรเสี่ยชัชจะปล่อยเธอไปสักที 

ชัชโอบไหล่พาเด็กดื้อไปขึ้นรถด้วยความหนักใจมากเพราะดูเหมือนอ้ายพร้อมจะเริ่มต้นใหม่แล้ว เธอเปิดโอกาสให้คนอื่นอย่างเต็มที่แบบไม่สนใจกันเลย เธอไม่พูดไม่คุยอะไรกับเขาเลยสักคำแถมยังพยายามจะขัดขืนแต่ก็กลัวคำขู่ น้องชายไปขับรถส่วนเธอนั่งเบาะหลัง ในระหว่างที่รถเคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็วมากพอสมควรเขาก็หันไปมองอ้ายตลอดเวลาด้วยความร้อนรนมาก เสียงข้อความของเธอดังขึ้นถี่ๆไม่รู้ว่าใครส่งมาบ้าง ผ่านไปประมาณยี่สิบนาทีก็มาถึงบ้านและเขาแทบจะอุ้มเธอเข้าบ้านด้วยความเร่งรีบจนน้องชายถอนหายใจใส่ 

ทันทีที่เข้าห้องนอนก็ล็อกกลอนทันที 

“ทำแบบนี้ทำไมห่ะ!?”

“อะไรคะ!?”

“หนูทิ้งเสี่ยทำไมห่ะอ้าย!!”

“เสี่ยต่างหากล่ะที่ทิ้งหนูก่อน เสี่ยกลับไปหาเมียเก่าแล้วจะให้หนูอยู่ในฐานะอะไรห่ะ เสี่ยใจร้ายกับหนูก่อนแล้วทำไมหนูจะทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างไม่ได้ล่ะคะ!?”

“ต้องทำถึงขนาดย้ายที่อยู่เลยเหรออ้าย หนูไม่คิดว่าเสี่ยจะเป็นห่วงมั้งรึไง แล้วนี่หนูไปเที่ยวจนเกือบจะจูบกับผู้ชายคนอื่นอยู่แล้ว หนูเมาแบบนี้มันไม่ปลอดภัยนะ!”

“หนูขอโทษ แต่ว่าเสี่ยกับหนูไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว หนูจะจูบกับใคร จะไปเที่ยวหนักขนาดไหนเสี่ยก็ไม่มีสิทธิ์มาว่า ตอนนี้เสี่ยชัชเป็นแค่คนอื่น ถอยไปได้แล้วหนูจะกลับ!” 

เขายืนนิ่งด้วยความเจ็บปวดจนแทบบ้า เพียงแค่มือเล็กผลักด้วยแรงน้อยนิดก็เซเหมือนไม่มีแรงจะยืนไหว ในจังหวะนั้นเองก็มีเสียงข้อความดังขึ้นแล้วเธอหยิบมาดู เขาแย่งโทรศัพท์ออกจากมือเล็กแล้วอ่านข้อความที่มีคนมาชวนเธอไปผับใกล้คอนโด คืนนี้อ้ายไม่ได้จะกลับคอนโด เธอแค่จะทิ้งเขาไว้ที่นี่คนเดียวส่วนตัวเองจะออกไปเที่ยวหาผู้ชายคนอื่นมาแทนที่ผัวอย่างเขาไง เธอใจร้ายมากเกินไปแล้วนะ

เขาไม่มีทางยอมให้ออกไปหาผัวใหม่เด็ดขาด!!

เขายืนขวางประตูไว้ไม่เด็กดื้อต้องหนีได้

"กล้ามานะที่หนีผัวเที่ยว!"

"ก็ขอโทษแล้วไง เสี่ยอย่าโกรธเลยนะ"

"มาทำให้เสี่ยหายโกรธสิ แต่ถ้าทำไม่ได้เสี่ยจะลงโทษหนูทั้งวันทั้งคืน ว่าไง?"

เธอยืนมองหน้าเขาด้วยความไม่มั่นใจในความปลอดภัยเท่าไรนัก ตอนนี้เสี่ยชัชเมาอยู่นิดๆเธอเองก็เมาเช่นกัน เขาอาจจะทำอะไรขาดสติก็ได้ โทรศัพท์ในมือเขาก็กำแน่นจนกลัวว่ามันจะพังคามือแล้วเพียงเสี้ยววินาทีก็ถูกดึงเข้าไปจูบอย่างรุนแรงมาก แล้วดันตัวเธอให้เดินไปจนล้มลงบนเตียงนอนทันที เขาจูบไม่หยุดไม่ยอมให้เธอมีสติพอจะตั้งรับอะไรทั้งนั้นเลย

สิ่งนี้กำลังจะเกิดขึ้นอีกแล้ว 

เขาแค่อยากเลยมาหาพออิ่มแล้วก็ไป

“พอได้แล้วเสี่ยชัช!!” 

“ทำไมล่ะอ้าย!?” 

“เสี่ยทำแบบนี้ทำไมอะ เสี่ยทิ้งหนูไปแล้วจะวนกลับมาอีกทำไมห่ะ!?”

“เราเริ่มต้นกันใหม่ไม่ได้เหรออ้าย เรื่องที่ผ่านมาเสี่ยขอโทษ เสี่ยไม่ได้ตั้งใจทำให้หนูเจ็บเลยนะ”

“โกหก!! เสี่ยตั้งใจทิ้งหนู เสี่ยกลับไปหาเขา ไปอยู่กับเขา แล้วพอไม่ได้เขาก็วนกลับมาหาหนูนี่นะ เสี่ยเห็นหนูเป็นอะไรห่ะถึงคิดจะทำอะไรตามใจตัวเองแบบนี้!!”

“เสี่ยขอโทษแต่หนูอย่าทิ้งเสี่ยเลยนะ!” 

“เสี่ยจะกลับมาทำไมในตอนที่หนูจะเริ่มต้นใหม่ กลับไปหาเมียเก่าเสี่ยนู้น!!” 

“หนู…รักคนอื่นแล้วเหรอ หนูจะทิ้งเสี่ยไปจริงๆเหรออ้าย ไม่เอานะ…เสี่ยไม่เลิกเด็ดขาด!” เขาบอกด้วยน้ำเสียงสั่นอย่างหนัก น้ำตาไหลทะลักล้นไหลออกมาอาบแก้มจนมันปวดร้าวไปหมดทั้งหัวใจและขอบตา เขาจับมือเล็กเอาไว้แน่นด้วยความกลัวมากจริงๆว่าจะโดนทิ้งเพราะความผิดพลาดของตัวเอง

“อย่ามายุ่งกับหนู!!” 

“เสี่ยขอโทษนะ เสี่ยผิดไปแล้วจริงๆ”

“หนูเจ็บพอแล้ว!!”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป